7/11/14

Ο δικός σας λόγος...





ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ!  Αυτό πρέπει να κάνω. Αυτό μου λένε μαμάδες με προϋπηρεσία στην εφηβεία, αυτό μου λένε οι ειδικοί που το έχουνε σπουδάσει το θέμα.  Αναρωτιέμαι λοιπόν εάν υπάρχει κάπου το κουμπάκι της ψυχραιμίας.
Πώς να διατηρήσω την ψυχραιμία μου όταν ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΟΥ αντιδρά σαν τον «Κόναν τον Βάρβαρο» σε οτιδήποτε κι αν ακούσει από τη «μανούλα», που τελευταία έχει γίνει «μάνα»;
Πώς να διατηρήσω την ψυχραιμία μου όταν η πόρτα του δωματίου της κλείνει με θόρυβο και ακούγονται φωνές και κλάματα;  
Πώς να διατηρήσω την ψυχραιμία μου όταν ανοίγοντας την πόρτα νομίζω πως θα δω ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΟΥ με κόκκινα μάτια να περπατά στο ταβάνι σαν το κοριτσάκι του «Εξορκιστή»;
Μα… ξαφνικά συμβαίνει κάτι μαγικό…. Η μπόρα πέρασε. ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΟΥ, ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΟΥ, με κοιτά με απόγνωση, πέφτει στην αγκαλιά μου και μου λέει «συγνώμη μανούλα»…

Τα ξεχνάμε όλα και πάλι από την αρχή.  
Ψυχραιμία!
Εφηβεία είναι θα περάσει!

                                                                                    Μία μητέρα
@mv@

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου