5/2/18

ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ


Ομοφυλοφιλία: Λέξη ελληνική η οποία αποτελείται από τη σύνθεση τριών λέξεων: "όμοιος", "φύλο" και "φίλος". Ο όρος ομοφυλοφιλία ορίστηκε το 1869 από την Αυστριακή λογοτέχνιδα Karl – Maria Kertbeny και η ομοφυλοφιλία το 1973 παύει να θεωρείται διανοητική ασθένεια, όπως καθορίστηκε από την Αμερικανική Ψυχιατρική Ένωση, αποσύροντας τον όρο «ομοφυλοφιλία» από το «διαγνωστικό και στατιστικό εγχειρίδιο για τις διανοητικές διαταραχές». Η ομοφυλοφιλία παύει να είναι ποινικό αδίκημα το 1950 στην Ελλάδα. Πολλοί άνθρωποι θεωρούν την ετεροφυλοφιλία σαν κάτι δεδομένο και σαν τη μόνη φυσιολογική ή επιτρεπτή σεξουαλική λειτουργία. Υπάρχει όμως ένα ποσοστό ανδρών και γυναικών που σχετίζονται με συντρόφους του ίδιου φύλου.

Οι ομοφυλόφιλοι είναι τόσο διαφορετικοί όσο και οι ετεροφυλόφιλοι. Υπάρχει πολύ μεγάλη διαφορά στα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας, στον τρόπο ζωής και τον τύπο σεξουαλικών δραστηριοτήτων μεταξύ τους. Είναι αρκετά δύσκολο να (καθ) ορίσει κανείς την ομοφυλοφιλία δηλαδή πού θα κατατάξει αυτούς που:
  • ενώ έχουν ετεροφυλοφιλικές σχέσεις έχουν και ομοφυλοφιλικές φαντασιώσεις,
  • εμπλέκονται σε σεξουαλικές δραστηριότητες και με άνδρες και με γυναίκες,
  • αλλάζουν σεξουαλικό προσανατολισμό στη μέση ηλικία.

Γεννιέται ή γίνεται κανείς ομοφυλόφιλος;
Ομοφυλοφιλική συμπεριφορά παρατηρείται σε όλες τις κοινωνίες. Είναι δύσκολο, όπως αναφέραμε, να καθοριστεί ο ορισμός της ομοφυλοφιλίας, πρώτον γιατί υπάρχει πρόβλημα στο να ορισθεί τι αποτελεί ομοφυλοφιλία και δεύτερον γιατί ένα μεγάλο ποσοστό ομοφυλοφιλίας είναι άγνωστο λόγω κοινωνικών στερεοτύπων και αντιδράσεων που δρουν ενάντια στην ανοιχτή αποκάλυψη του ομοφυλοφιλικού προσανατολισμού. Είναι πιθανόν ότι τόσο περιβαλλοντικοί, όσο και βιολογικοί παράγοντες παίζουν ρόλο στη γένεση της ομοφυλοφιλίας, όπως βέβαια συντελούν και στη γένεση της ετεροφυλοφιλίας.

Αιτιολογία
Γιατί άλλοι άνθρωποι αναπτύσσουν ετεροφυλόφιλο και άλλοι ομοφυλόφιλο προσανατολισμό; 
Στην προσπάθεια να διευκρινίσουν τις αιτίες της ομοφυλοφιλίας, οι ερευνητές έχουν διερευνήσει ποικίλες ψυχολογικές και βιολογικές υποθέσεις.

Η κλασική ψυχαναλυτική θεωρία βλέπει την ομοφυλοφιλία σαν μία καθήλωση της ψυχοσεξουαλικής ανάπτυξης. Για τους άντρες πιστεύεται ότι το πρόβλημα είναι αποτέλεσμα εμπειριών της παιδικής ηλικίας με μία πολύ (θα λέγαμε ασφυκτικά) κοντινή, δεσμευτική και σαγηνευτική μητέρα και έναν παθητικό, εχθρικό ή απόντα πατέρα. Για τις γυναίκες δεν έχει προταθεί καμία ξεκάθαρη υπόθεση με κάποιου είδους οικογενειακό σχήμα, αλλά οι παραδοσιακές θεωρίες πιστεύουν ότι η ομοφυλοφιλία μεταξύ των γυναικών είναι αποτέλεσμα άλυτων αναπτυξιακών δυσκολιών. Αυτές οι ψυχαναλυτικές υποθέσεις δεν έχουν επικυρωθεί συστηματικά στην κλινική πράξη της θεραπείας ομοφυλόφιλων ανδρών και γυναικών. Αυτή η έρευνα μειονεκτεί, γιατί το μεγαλύτερο μέρος της έγινε με ομοφυλόφιλους που επισκέφθηκαν ψυχιάτρους για ψυχολογικά προβλήματα και επομένως επηρέασαν το δείγμα προς την κατεύθυνση της ύπαρξης ψυχικών διαταραχών.

Οι γενετικές θεωρίες προσπαθώντας να εξηγήσουν την αιτιολογία της ομοφυλοφιλίας με έρευνες σε διδύμους, έδειξαν ότι υπάρχει υψηλότερου βαθμού συμφωνία για ομοφυλοφιλία σε μονοζυγώτες διδύμους απ’ ότι σε διζυγώτες. Υπάρχουν όμως και οι περιπτώσεις όπου η ομοφυλοφιλία δεν παρατηρείται και στους δύο μονοζυγώτες διδύμους. Μέχρι τώρα δεν έχει αποδειχθεί ή αποκλεισθεί αν ο γενετικός παράγοντας παίζει ρόλο στον ομοφυλοφιλικό προσανατολισμό.

Νευροενδοκρινικές μελέτες, μέσω ερευνών των επιπέδων τεστοστερόνης στο αίμα, δεν έδειξαν συστηματικά και σταθερά διαφορές μεταξύ ομοφυλόφιλων και ετεροφυλόφιλων ατόμων. Πιο πρόσφατες έρευνες έχουν εστιαστεί στην υπόθεση ότι διαφορετικά επίπεδα εμβρυικών ανδρογόνων στην ενδομήτρια περίοδο του ατόμου πιθανόν να προγραμματίζουν την ανάπτυξη του εμβρύου προς την ετεροφυλόφιλη ή την ομοφυλόφιλη κατεύθυνση. Μέχρι σήμερα, δεν υπάρχουν σαφή συμπεράσματα από αυτές τις έρευνες.




Ψυχοπαθολογία
Πρόσφατες μελέτες σε μεγάλο ομοφυλόφιλο και ετεροφυλόφιλο μη νοσηλευόμενο πληθυσμό υποστηρίζουν ότι η ομοφυλοφιλία δεν σχετίζεται με παθολογικά στοιχεία προσωπικότητας ή με αυξημένη συναισθηματική δυσφορία ή με κοινωνική δυσλειτουργία. Πιστεύουν ότι το φάσμα της ψυχοπαθολογίας που ανευρίσκεται σε ομοφυλόφιλους είναι τόσο ευρύ, όσο και αυτό που ανευρίσκεται στους ετεροφυλόφιλους.

Τρόπος ζωής
Μεγάλη δημοσιότητα έχει δοθεί στον τρόπο ζωής των ομοφυλόφιλων, που στερεότυπα χαρακτηρίζεται από συχνές ανώνυμες σεξουαλικές επαφές χωρίς ιδιαίτερη συναισθηματική εμπλοκή. Παρόλο που υπάρχουν κι αυτοί που έχουν σταθερούς δεσμούς - σχέσεις, τέτοιου είδους στερεότυπες εικόνες πράγματι ταιριάζουν για ορισμένους ομοφυλόφιλους και περισσότερο για άνδρες παρά για γυναίκες. Ίσως αυτό συμβαίνει επειδή η κοινωνία δεν παρέχει στους ομοφυλόφιλους κοινωνικά στηρίγματα τα οποία θα τους βοηθούσαν να αναπτύξουν σταθερότερες σχέσεις, μέσα από τη διαδικασία δημοσιοποίησης - κοινωνικοποίησης του σεξουαλικού τους προσανατολισμού. 

Διαχείριση
Πολλά είδη θεραπειών έχουν χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν στην προσπάθεια αλλαγής του ομοφυλοφιλικού προσανατολισμού. Ψυχοθεραπεία, ψυχανάλυση και θεραπεία συμπεριφοράς είναι οι πιο συνηθισμένοι τρόποι, όλοι, όμως, είχαν περιορισμένη αποτελεσματικότητα. Πολλά ομοφυλόφιλα άτομα ζητούν βοήθεια για:

  • να αποδεχτούν και να διαχειριστούν το σεξουαλικό τους προσανατολισμό, 
  • να ορίσουν τον κοινωνικό τους ρόλο και το ρόλο τους εντός της οικογένειάς τους,
  • να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις που προκύπτουν. 
Μέσω υποστηρικτικών – συμβουλευτικών μεθόδων ο ειδικός βοηθά το άτομο να συμφιλιωθεί με το σεξουαλικό του προσανατολισμό, μειώνοντας την ντροπή, την ενοχή και το άγχος που συνήθως συνυπάρχουν με την ομοφυλοφιλία. 



Μπορεί κάθε ενδιαφερόμενος γονέας να απευθυνθεί στην Ομάδα Υπερήφανοι Γονείς, μία ομάδα υποστήριξης και ενδυνάμωσης γονέων με ΛΟΑΤ+ παιδιά στους παρακάτω συνδέσμους:

https://www.facebook.com/proudparentsgreece/
http://ouraniotoksofamilies.blogspot.gr/
Διονυσία Μακρυνόρη
Ψυχολόγος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου